Στην σελίδα μου θα βρείτε κυρίως εργασίες που γίνονται από τα παιδιά στο νηπιαγωγείο και που πιστεύω έχουν ενδιαφέρον!



Οι συνάδερφοι θα βρείτε χρήσιμες αναρτήσεις ως υλικό για ιδέες και αξιοποίηση στην τάξη!



Οι γονείς θα έχουν την ευκαιρία να δουν κάποιες από τις εργασίες και τις δραστηριότητες που πραγματοποιούμε με τα παιδιά τους, καθώς και να έχουν μια εικόνα για την φιλοσοφία της δουλειάς μου!



Θα διαβάσετε ενίοτε και θέματα κοινωνικού ενδιαφέροντος!

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Υγιεινό πρόγευμα

 Στα πλαίσια επεξεργασίας της θεματικής ενότητας :''Το σώμα μου'' μιλήσαμε και για την υγιεινή διατροφή το θέμα επανέρχεται συχνά πυκνά στο δεκατιανό των παιδιών όπου συζητάμε τι είναι καλό και υγιεινό να τρώμε και τι όχι.Αποφασίσαμε λοιπόν σε συνεργασία με τον σύλλογο γονέων να καλέσουμε διατροφολόγο για αν μιλήσει στα παιδιά για την πυραμίδα μεσογειακής διατροφής και να παρασκευάσουμε με τα παιδιά υγιεινό πρόγευμα στο σχολείο.
Έτσι λοιπόν...

 Φτιάξαμε ένα χριστουγεννιάτικο έλατο με στολίδια τροφών θρεπτικών και υγιεινών, φρούτα λαχανικά κτλ.


για να το χαρίσουμε στον κ. Γιώργο που θα έρθει στο σχολείο μας.
Να λοιπόν που με πολύ χαρά τον υποδεχθήκαμε και του δώσαμε το δωράκι του, πολύ του άρεσε!
Μας μίλησε για τις τροφές και τι πρέπει να τρώμε περισσότερο τι λιγότερο την μέρα, την βδομάδα, και ποια είναι τα διαβολάκια της διατροφής που πρέπει να τα αποφεύγουμε.

Στη συνέχεια φτιάξαμε παρέα με πολύ θρεπτικά υλικά όπως αβγά, ελαιόλαδο ,ταχίνι ,μέλι , γιαούρτι, φρούτα, την ζύμη για τα μάφιν μας.
                                                                  με αλεύρι ολικής
                                                      ανακατέψαμε καλά καλά όλοι μαζί
                                                                    και ένας ένας
κι έτοιμα τα υπέροχα μάφιν μας
   αφού τα ψήσαμε πρώτα βεβαίως. Τα μοιράσαμε στα παιδάκια και τα έφαγαν στο δεκατιανό τους.
όση ώρα ψήναμε τα κεκάκια, καθαρίσαμε πολλά φρούτα
και φτιάξαμε χυμό σούπερ δυναμωτικό με μπανάνα, μανταρίνι, πορτοκάλι, μήλο, αχλάδι, γάλα.


και τον ήπιαμε φυσικά

                                                          στην υγειά μας βρε παιδιά!!!!!

Ευχαριστούμε θερμά τον Διαιτολόγο Διατροφολόγο κ. Κονταξή Γεώργιο και τον Σύλλογο γονέων.
Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία βιωματικά να δουν πως παρασκευάζονται υγιεινά τρόφιμα και ροφήματα, να τα γευθούν και να μάθουν ποιες τροφές είναι θρεπτικές και ένα καλό πρόγευμα για τα παιδιά.

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι!!!

Το πιο γλυκό Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης!

Το ελατοδάσος μας έχει 25 ελατάκια ,κάθε έλατο και ένας αριθμός στο αστέρι του από το 1-25


Τα παιδιά έφτιαξαν τα ελατάκια με χαρτοκοπτική και κόλλησαν τις λωρίδες για να δώσουμε την αίσθηση του τρισδιάστατου. Και τα τοποθετούν με την σειρά 1-25
κρεμάσαμε τα στολίδια έκπληξη
 όπου κάθε μέρα κι ένα παιδί θα βρίσκει τον σωστό αριθμό αστεριού και θα παίρνει το στολίδι, ώσπου να φτάσουμε στο 24ο δέντρο το επόμενο θα είναι το Χριστουγεννιάτικο έλατο, θα έχει ξημερώσει Χριστούγεννα!

Φτιάξαμε και ατομικό ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης με τον Ρούντολφ
Τα παιδιά έγραψαν μόνα τους τους αριθμούς
                                                Στολίσαμε με κορδέλες και χρυσόσκονη
                Πανέτοιμα να τα πάρουν στο σπίτι να ξεκινήσουν να κόβουν τις μέρες μια -μια.
                                      (ιδέα από το διαδίκτυο που την προσαρμόσαμε )

                                           Χριστουγεννιάτικη Δανειστική βιβλιοθήκη
Τα βιβλία στην δανειστική βιβλιοθήκη μας αλλάζουν και μπαίνουν μόνο Χριστουγεννιάτικα και Πρωτοχρονιάτικα βιβλία τα οποία τα παιδιά λατρεύουν!
(στα πλαίσια του προγράμματος φιλαναγνωσίας)

                                   Αντιστοιχίζουν με τα αντίγραφα των εξώφυλλων
 Τα τοποθετούμε στη βιβλιοθήκη για να επιλέξει το κάθε παιδί (ήδη έχουν επιλέξει)
                                        Γιατί Χριστούγεννα χωρίς τα υπέροχα βιβλία δεν γίνεται!

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Αποχαιρετώντας το Φθινόπωρο

                                                  '' Το Φύλλο που δεν ήθελε να πέσει'' 
                                                               του Γιάννη Πλαχούρη.


Το διαβάσαμε, το συζητήσαμε, το δραματοποιήσαμε.
Τόσο τρυφερό...
...όμως ήρθε ο Χειμώνας κι άρχισε το κρύο και το χιόνι!

                              Το Φύλλο τελικά πέφτει για να σκεπάσει το παγωμένο σπουργιτάκι..σαν κουβερτούλα και το σώζει από την παγωνιά...


 Η Λεύκα με το τελευταίο φύλλο που αρνιόταν πεισματικά να πέσει, το αμυαλο σπουργίτι που κοροϊδεύει το φύλλο και που με κάθε τρόπο προσπαθεί να το κάνει να πέσει.
 ο πεύκος αγέρωχος παρατηρεί και τα λουλούδια του πάρκου που γελούν με το φύλλο και το παροτρύνουν να πέσει επιτέλους..
Εικαστικές Φθινοπωρινές Δημιουργίες


                                                                   Με φαντασία....
                                                    Αποδίδοντας την Φαντασία του Οκτώβρη
                                                         με νερομπογιές και φαντασία...
 Η μάγισσα υγρασία κι ο μάγος πόνος χαρακτηριστικοί! όπως και ο θείος... το καλοκαίρι πάνω σε κόκκινο άλογο!
και..ο παππούς ο χρόνος στο συννεφένιο κρεβάτι κι ο εγγονός Οκτώβρης δίπλα του!


Ο Τυφλός και ο κυνηγός

''Ο τυφλός και ο κυνηγός.''

Ενα λαϊκό παραμύθι από την Αφρική που μας άρεσε πολύ και αποφασίσαμε  να το φτιάξουμε   βιβλίο.
(Στα πλαίσια του προγράμματος Φιλαναγνωσίας)
Το δικό μας βιβλίο: συγγραφείς και εικονογράφοι τα παιδιά, επιμέλεια εξωφύλλου ολόδική τους.

Μια φορά κι’ έναν καιρό, ήταν ένας τυφλός, που ζούσε με την αδελφή του σε μια καλύβα, εκεί που τέλειωνε το δάσος.
Ο τυφλός ήταν πολύ έξυπνος. Παρ’ όλο που δεν έβλεπε, έμοιαζε να ξέρει για τον κόσμο πολύ περισσότερα πράγματα απ” αυτούς που είχαν αετίσια μάτια. Συνήθιζε να κάθεται έξω από την καλύβα του, και να μιλά με περαστικούς. Αν είχαν κάποιο πρόβλημα, τον ρωτούσαν τι να κάνουν, και τους έδινε πάντα μια καλή συμβουλή. Αν υπήρχαν πράγματα που ήθελαν να μάθουν, τους απαντούσε, και όσα τους έλεγε, ήταν πάντα σωστά. Οι άνθρωποι κουνούσαν το κεφάλι τους με έκπληξη: «Τυφλέ, πώς γίνεται και είσαι τόσο σοφός;» Κι’ ο τυφλός, χαμογελούσε κι’ έλεγε: «Γιατί βλέπω με τα αυτιά μου.»
Κάποτε, η αδελφή του τυφλού ερωτεύτηκε έναν κυνηγό από ένα άλλο χωριό, και, σύντομα, παντρεύτηκαν. Και όταν τελείωσε η γαμήλια τελετή, ο κυνηγός ήρθε για να ζήσει με την νέα του γυναίκα στην καλύβα. Αλλά ο κυνηγός δεν είχε χρόνο για τον αδελφό της γυναίκας του.
«Τι αξία έχει ένας άνθρωπος που δεν βλέπει!», έλεγε.
Και η γυναίκα, του απαντούσε: «Κι’ όμως, άνδρα μου, ξέρει περισσότερα για τον κόσμο άπ’ αυτούς που βλέπουν!» Ο κυνηγός, τότε, γελούσε:
«Χα, χα! Τι μπορεί να ξέρει ένας τυφλός που ζει στο σκοτάδι; Χα, χα, χα!»
Κάθε μέρα, ο κυνηγός πήγαινε στο δάσος με παγίδες, ακόντια και βέλη, και κάθε βράδυ που γύριζε στο χωριό, ο τυφλός τού έλεγε: «Σε παρακαλώ, αύριο, άφησέ με να έλθω μαζί σου, για κυνήγι στο δάσος!». Άλλ’ ο κυνηγός κουνούσε το κεφάλι:
«Τι αξία έχει ένας που δεν βλέπει!».
Και περνούσαν οι μέρες, οι εβδομάδες, και οι μήνες, και κάθε βράδυ ο τυφλός έλεγε: «Σε παρακαλώ, άσε με να έλθω για κυνήγι αύριο!». Και, κάθε βράδυ, ο κυνηγός κουνούσε το κεφάλι…
Αλλά ένα βράδυ, ο κυνηγός είχε κέφια! Γύρισε σπίτι με καλό κυνήγι: μια χοντρή γαζέλα. Η γυναίκα του μαγείρεψε το κρέας, κι’ όταν τέλειωσαν το φαγητό, ο κυνηγός γύρισε στον τυφλό και του είπε: «Πολύ καλά. Αύριο, θα έρθεις στο κυνήγι!»
Και έτσι, το επόμενο πρωί, ξεκίνησαν μαζί για το δάσος. Ο κυνηγός με τις παγίδες του, τα ακόντια και τα βέλη, οδηγώντας τον τυφλό με το χέρι στο μονοπάτι, ανάμεσα στα δέντρα. Περπατούσαν επί ώρες.
Ξαφνικά, ο τυφλός σταμάτησε. Τράβηξε το χέρι του κυνηγού. «Ένα λιοντάρι!».
Ό κυνηγός κοίταξε τριγύρω, και δεν είδε τίποτα. «Υπάρχει ένα λιοντάρι», είπε ο τυφλός, «αλλά δεν πειράζει. Έχει φάει, και κοιμάται βαθιά. Δεν θα μας πειράξει.»
Προχώρησαν στο μονοπάτι, και πράγματι, εκεί, ήταν ξαπλωμένο, κάτω απ’ ένα δέντρο, ένα μεγάλο λιοντάρι. Μόλις το προσπέρασαν, ο κυνηγός ρώτησε:
— Πως ήξερες για το λιοντάρι;
— Γιατί βλέπω με τα αυτιά μου, του απάντησε ο τυφλός.
Επί ώρες συνέχιζαν, και κάποια στιγμή, ο τυφλός τράβηξε το χέρι του κυνηγού.
«Σσσς! Ένας ελέφαντας! Είναι ένας ελέφαντας, αλλά βρίσκεται μέσα σε μια λίμνη, κι’ έτσι δεν θα μας πειράξει», απάντησε ο τυφλός. Προχώρησαν στο μονοπάτι, κι’ εκεί, σε μια λίμνη, ένας ελέφαντας έριχνε λάσπη στην πλάτη του. Μόλις τον πέρασαν, ο κυνηγός ρώτησε:
— Πως ήξερες για τον ελέφαντα;
— Γιατί βλέπω με τα αυτιά μου.
Και συνέχισαν, βαθιά μέσα στο δάσος, μέχρι που έφτασαν σε ένα ξέφωτο. Ό κυνηγός είπε: «Εδώ θα αφήσουμε τις παγίδες μας.» Ο κυνηγός έστησε μια παγίδα, και έδειξε στον τυφλό πώς να στήσει μιαν άλλη. Όταν και οι δύο παγίδες ήταν έτοιμες, ο κυνηγός είπε: «Θα έρθουμε αύριο, να δούμε τι πιάσαμε.» Και μαζί, πήραν τον δρόμο για το χωριό.
Το επόμενο πρωί, σηκώθηκαν νωρίς. Ξεκίνησαν μια ακόμη φορά, ακολουθώντας το μονοπάτι στο δάσος. Ο κυνηγός προσφέρθηκε να κρατά το χέρι του τυφλού, αλλά εκείνος του είπε:
«Όχι – τώρα ξέρω τον δρόμο». Ο τυφλός βάδιζε μπροστά αυτήν την φορά, και το πόδι του δεν πιάστηκε ούτε σε μια ρίζα δέντρου. Δεν έχασε ούτε μια στροφή. Περπατούσαν, περπατούσαν, μέχρι που έφθασαν στο ξέφωτο, βαθιά μέσα στο δάσος, όπου είχαν στήσει τις παγίδες.
Ο κυνηγός είδε αμέσως ότι σε κάθε παγίδα είχε πιαστεί ένα πουλί. Και είδε αμέσως, ότι το πουλί στην δική του παγίδα ήταν ένα μικρό, γκρι πουλί, ενώ εκείνο που είχε πιαστεί στην παγίδα του τυφλού ήταν ένα πανέμορφο πουλί, με φτερά πράσινα, βαθυκόκκινα και χρυσαφιά.
«Κάτσε εκεί κάτω!», είπε. «Πιάσαμε και οι δύο ένα πουλί. Θα τα φέρω από την παγίδα τους.» Κι’ έτσι, ο τυφλός κάθισε, και ο κυνηγός κατευθύνθηκε στις παγίδες, και στον δρόμο, σκεφτόταν:
«Ένας που δεν βλέπει, δεν θα καταλάβει την διαφορά…». Κι’ έτσι έδωσε στον τυφλό το μικρό, γκρι πουλί, κι’ εκείνος κράτησε για τον εαυτό του το όμορφο πουλί με τα πράσινα, βαθυκόκκινα, χρυσαφένια φτερά. Κι’ ο τυφλός πήρε στα χέρια του το μικρό, γκρι πουλί, και ξεκίνησαν για το σπίτι.
Περπατούσαν, περπατούσαν, και κάποια στιγμή, ο κυνηγός είπε:
«Αν είσαι τόσο έξυπνος, και βλέπεις με τ’ αυτιά σου, απάντησε μου σε τούτο: Γιατί υπάρχει τόσος θυμός και μίσος στον κόσμο;»
Και ο τυφλός του απάντησε: «Γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος με ανθρώπους σαν και σένα, που παίρνουν ό,τι δεν τους ανήκει».
Και ξαφνικά, ο κυνηγός αισθάνθηκε ντροπή. Πήρε το μικρό, γκρι πουλί από το χέρι του τυφλού, και του έδωσε το όμορφο, πράσινο, βαθυκόκκινο, χρυσαφί.
«Συγγνώμη», του είπε.
Και περπατούσαν, περπατούσαν, και ο κυνηγός είπε: «Αν είσαι τόσο έξυπνος, και βλέπεις με τα αυτιά σου, απάντησε μου στο εξής: Γιατί υπάρχει τόση αγάπη και ευγένεια στον κόσμο;» Και ο τυφλός απάντησε: «Γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος με ανθρώπους σαν εσένα, που μαθαίνουν από τα λάθη τους».
Και περπατούσαν, μέχρι που έφτασαν σπίτι. Και από εκείνη την ημέρα, αν ο κυνηγός άκουγε κάποιον να ρωτά:
«Τυφλέ, πώς γίνεται και είσαι τόσο σοφός;», έβαζε το χέρι του γύρω από τους ώμους του τυφλού, και έλεγε:
«Γιατί βλέπει με τ’ αυτιά του – και ακούει με την καρδιά του.»

Λαϊκά Παραμύθια

                                                              Ο Κουκουμπλής
                                 Το πιο γλυκό ψωμί και η Βασσιλοπούλα και το άλας.
Λαϊκά  παραμύθια που μας παρουσίασαν ο θίασος  Μικρός Βορράς στο σχολείο μας και μας ενθουσίασαν. (Στα πλαίσια προγράμματος της Φιλαναγνωσίας)
Παραμύθια σε βιβλία αλλά και λαϊκά παραμύθια της χώρας μας και άλλων χωρών που μεταδίδουν με τόσο όμορφο τρόπο μηνύματα αλλά και διασκεδάζουν με τον λόγο και το ύφος τους.
                                Κατασκευή του Κουκουμπλή με πηλό σύρμα πίπας και κορδόνι.




Φύλλα εργασίας γλώσσα, μαθηματικά με θέμα τον Κουκουμπλή.
Κουκουμπλής κάηκε, γέρος τα γενάκια του, γριά τα μαλλάκια της , το σπίτι τα κεραμίδια, τα περιστέρια τα φτερά,η βρύση το νερό,οι κοπέλες τις στάμνες, τα παλικάρια τις μαγκούρες!
Το εντυπωσιακό είναι ότι τα παιδιά θυμόνταν με την σειρά τα λόγια και τις κινήσεις και τους άρεσε πολύ!


Γλώσσα να αντιστοιχήσουν εικόνα με λέξη.
 Βάζουμε κατά αριθμητική  εξέλιξη τα επαναλαμβανόμενα λόγια του παραμυθιού.

 Το Δραματοποιήσαμε!!!! πολύ γέλιο με το μπίρι μπίρι ( έχει γίνει το σλόγκαν της τάξης) Τα παιδιά απέδωσαν τα λόγια και τις κινήσεις πολύ εύστοχα και με πολύ κέφι.

                     Οι κοπέλες με τις στάμνες τους...και τα παλικάρια με τις μαγκούρες τους

                                                                 άντε μπιρι μπίρι....
το πόσο γελάσαμε!!!! ...να στε καλά παιδιά του θιάσου, μας παρουσιάσατε αξιόλογη παράσταση! 

Το σώμα μου

Θεματική ενότητα Το σώμα μου
Παρακάτω ορισμένες από τις δραστηριότητες κατά την επεξεργασία του θέματος.

Το Σώμα μου (εξωτερικά μέρη)
Εικαστικό κολλάζ με γλασέ χαρτί.


                                                                   Ο Σκελετός μου
                                      Το ύψος μου. Μετρηθήκαμε γνωρίσαμε το μέτρο
 Φτιάξαμε το δέντρο των 4 εποχών στον κορμό του είναι τα ύψη μας, θα ξαναμετρηθούμε την άνοιξη να δούμε πόσο ψηλώσαμε.
                                                       Ζυγιστήκαμε, γνωρίσαμε το βάρος

 Κάναμε συγκρίσεις, εκτιμήσεις και σειροθετήσεις με τα αποτελέσματα ύψους και βάρους.





                                              Φτιάξαμε την ταυτότητά μας όπως οι μεγάλοι.
 Το τραγούδι: αρκούδα από τα ''τραγουδάκια γάλακτος'' για την αποδοχή του σώματος-εαυτού μας όπως είναι.
                                                        Το αποδώσαμε με ζωγραφιές


                                          Ο Μάκης Ενζυμάκης κι η μάχη στο στομάχι της

                                     Russelmann Anna

                                                                  Πεπτικό σύστημα
                                                                    Το ζωγραφίσαμε


                                              Ομαδική εργασία απόδοση του βιβλίου.
                   Τα παιδιά γράφουν τις λεζάντες όπως μπορούν...η Μαρία έπαθε στομαχαρία!